बालमनोविज्ञान

भूमिका गैरे तिमिल्सिना
गैंडाकोट ४ नवलपुर

“बाबा हुजरको विहेमा मलाई किन नलगेको ?” छोराले फोटो देखाउँदै सोध्यो।
हजुरआमा सुनेर हाँस्दै, “के भन्छ ?” भन्दै काममा अल्मलिनुभयो।
फेरि रून्चे स्वरमा, “ममी, आमा, बुबा अनि तपाइँ सबै हुनुहुन्छ तर ममात्र कहीँ नि छैन । खानेकुरा पनि कति धेरै अनि मिठामिठा रहेछन् ।” अबोध स्वरले एकोहोरो गनगन गर्यो।
छोराको उत्कण्ठाले भरिएको प्रश्नले उनी नि:शब्द भए । अनेक बहाना बनाउँदै थिए । त्यतिकैमा ममीले आवाज दिँदै आइन र भन्न थालिन्, “केको गनगन हो बाबुको।”
उसले आमाको अनुहार मसार्दै पुन: उहीँ प्रश्न दोहोर्यायो, “तपाईँहरूको विहेमा किन नलगेको, कहाँ गएको थिएँ र म ?” उसले दुखेसो पोख्दै रून थाल्यो।
उनले अनकन गर्दै फकाउँन थालिन, “तिमी घरमा थिएनौ, घुम्न गएका थियौ, त्यसैले।” उनले अल्मल्याउँन खोजिन्।
फेरि मायालु स्वरमा, “बाबु नयाँ लुगा लगाएर आज घुम्न जाने है । बरू भनन कहाँ जाने ?” उनले कुरा बङ्ग्याइन्
छोराले उत्सुकताले भरिएको नजर जुधाउँदै भन्यो, “पार्क अनि कोको जाने ।”
यस्तै बातचित चलिरहेका बेला हजुरआमा आएर परिवेश नियाली बाबुलाई सुमसुम्याउँदै भन्नुभयो, “तिमी जन्मिएकै थिएनौ बाबु, यो उमेर जिज्ञासुको हो, तिमीहरू किन कुरा बुझ्दैनौ हँ ?” उनले मसारिन् ।