मेरो हक

चूडामणि नेपाल “अकिञ्चन”

“म डढी सकेँ। पानी खन्याइ देउ सलिना।” सलिल रातोपिरो भएको थियो ।
”तिम्रा आँखा कतातिर छन् सलिल ? भूजहरु कता सलबलाई रहेका छन् । कति अधैर्य हुन्छौ। टाढै बस ।” रिसाएको भावमा सलिना बोली।
“तिमी केटाहरुको प्रेम यौन भोगाइमा आएर पूर्ण हुन्छ तर महिलाको अर्थात हाम्रो, त्यहीँबाट झन् गहिरो रुपमा झाँगिदै जान्छ। हामी तिमीहरुजस्तो हतार गर्दैनौँ । तिमीसँग धेरै कुरा गर्न बाँकी छ । तातै खाउँ जलिमरुँ नगर । सोच विचार गरेर मात्र तातो भुङ्ग्रोमा हात हाल । मेरो शरीरमा मेरो हक हुन्छ । तिम्रो त के विश्वास ? मेरो त यो पहिलो भोगाई हुनेछ। यो कार्यपछि मैले व्यक्तिगत ,पारिवारिक ,सामाजिक र मानसिक रुपमा के कस्तो अवस्था भोग्नुपर्छ त्यो तिमीलाई थाहा छ ? तिमी आनन्दका लागि भोग्छौ होला तर हामी प्रकृतिजस्तो भएर जीवन र सृष्टिका लागि भोग्छौँ । आनन्दबाट हामी पनि टाढा त हुँदैनौँ तर दूर दृष्टि अपनाउँछौँ । समयलाई पर्ख सलिल म अहिले तिम्रो चाहना पूरा गर्न सक्दिन ।” सलिनाले जबाफ दिई। “तिमी मानसिक रुपमा तयारी थिइनौ भने किन यहाँ आयौ ? किन मलाई ल्यायौ ? यो अवस्थामा किन पुग्यौ ? मलाई यस्तो नाटक मन पर्दैन सलिना । हामी पूर्व तयारी भएरै आएका हौँ। होइन र ? ” सलिल फकाउन खोजिरहेको थियो । “संझ सलिल आज तिम्रो जिद्दी धेरै थियो । म त तिम्रो मनराख्नमात्र यहाँसम्म आएँ । तिमी एकोहोरो सोच्छौ । म यो बारेमा हजारपटक सोच्छु । यो मेरो सुरक्षित अधिकार पनि हो ।” सलिना निकै रिसाइ।
“यस्तै अवस्था हो भने तिमी त मलाई फलानाले बलात्कार गर्यो भन्न पनि पछि पर्ने रहिनछौ छाड म जान्छु।” सलिल निस्कन खोज्यो।
“यो मेरो प्रेम -यौन चाहनाको मात्र भोको होइन र यही अन्त्य पनि होइन । जतिखेर जसले शरीर भोग्न खोज्यो त्यसैलाई सुम्पि हालौँ । पर्खिन सक्छौ भने पर्ख । म तिम्रै हूँ । नत्र सदाको लागि जानसक्छौ ।”