शुक्रराज कुँवर
धरान १०
राजु झुत्रे झाम्रे लुगा लगाएर बाटोमा एउटा प्लाष्टिकको बट्टा लात्ताले हान्दै हिड्दै थियो। एकाबिहानै उसको बाले चुरोट किनेर ल्याइ दिएन भनेर लात्ताले भकुरेको हुँदा ऊ सडकमा पुगेको थियो। रक्सी खाएर मातेर हल्ला गर्दै घर आउनु अनि आमालाई तथानाम गाली गरेर भकुर्नु राजुको बाको दैनिकी नै थियो।
ऊ बुझ्ने भए देखि नै बाको माया कस्तो हुन्छ उसलाई थाहा थिएन र उसले बुझेको थियो कि सबैका बा त्यस्तै हुन्।
परबाट सुकिला मुकिला लुगा लगाएर उसको साथी दिपेश आउँदै थियो । साथमा उसका बा पनि थिए । उसले बाको हात समाएको थियो। आफूलाई मन परेको विभिन्न कुरा उसले बा सङ्ग किनी माग्यो। उसका हरेक इच्छा पूरा गरेकोमा उसका बा खुसी देखिन्थे।
बाबुको वात्साल्य नपाएको राजु अचम्म मानेर हेरिरह्यो। साथीलाई उसले बोलाएन।
उसले पहिलो चोटि अनुभव गर्यो कि सबैका बा एकैनास हुँदा रहेनछन्।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…
View Comments
Your article helped me a lot, is there any more related content? Thanks!