शान्ति सिग्देल
विद्यार्थीले नाम राम्रो कमाई
लाखौँ राम्रा सिर्जनामा रमाई
झूटो बोल्ने सोच सारा भगाई
लेख्छन् पढ्छन् दिव्य बानी समाई।
साना नानी देशका कर्णधार
चाँडै सिक्ने जोसिला शिल्पकार
पन्छीलेझैँ गीत गाई रमाई
उफ्रिन्छन् ती हात हाम्रा समाई।
आफ्नो कोठा बिस्तरा साफ गर्छन्
यो धर्तीमा कर्मको बीज छर्छन्
आज्ञाकारी बन्दछन् मिल्छ ताली
शिक्षा आर्जी चेतना दीप बाली।
साथी सङ्गी खेल्न जान्छन् मिलेर
कोरी बाटी चट्ट राम्रा बनेर
छेलो हान्ने खेल खेल्छन् कसैले
चङ्गा जस्तै उड्न खोज्छन् कसैले।
मीठो बोल्छन् शुद्ध पीयूष पोखी
पानी जस्तै बग्न खोज्छन् नरोकी
आफ्नो गोडाबाट आफैँ हिँडेर
नाच्छन् सेता टाकुरामा पुगेर।
मणिराज भट्टराई गठ्ठाघर, भक्तपुर हुँदैन सन्तानको मायाँ कहिल्यै पनि धेर थोर मैले सम्झिएकै छु तिमीले…
लालबहादुर भुजेल पहिलै पहिलै हिन्दू धर्म संस्कृतिकाे पढाई, गुरूकुलमा हुने गर्थ्याे लेखाई र सिकाई !…
अन्जु शर्मा रातोपुल मूर्तिका आँखाबाट आँसु खसे। उसले ढोकाबाट अवलोकन गर्दै गरेका मूर्तिकारलाई नमन गर्दै…