श्रद्धा सुमन

दुर्गा वनवासी

भानुको सालिकमुन्तिर भानुजयन्ती मनाउनेहरुको घुइँचो थियो । विशिष्ट व्यक्तित्वहरुबाट भानुको सालिकमा माल्यार्पण गरी कार्यक्रमको श्रीगणेश भयो । सालिकछेउकै खुला चौरमा पाल टाँगेर बनाइएको अस्थायी हलमा कार्यक्रम सम्पन्न हुँदैथियो । मन्चमा आसीन गरिमामय व्यक्तित्वहरु भानुको जीवनी, योगदान र कृतिहरुमाथि प्रकाश पार्दैथिए । बोल्ने शैली र स्वर पृथक भए पनि लगभग तिनै विषयवस्तुहरु दोहोरिन्थे । हेर्दाहेर्दै एउटा एउटा वहानामा लगभग आधा हल खाली भइसकेको थियो । मन्चमा आसीन अतिथिहरु चाहिँ उँघ्दै भए पनि पालो पर्खिरहेका थिए । उद्घोषक बेलाबेलै औपचारिक कार्यक्रमपछिको सांस्कृतिक कार्यक्रमको प्रलोभनद्वारा दर्शक, श्रोताहरुलाई कार्यक्रममा बाँधिराख्न उद्यत थिए ।
करिब डेढ घन्टाको भानुप्रति श्रद्धान्जली अर्पण गरिएको औपचारिक कार्यक्रमपश्चात उद्घोषकले सांस्कृतिक तथा सांगीतिक कार्यक्रमको उद्घोष गरे । हल फेरि खचाखच भरियो । भाषासँगै संस्कृति र संगीत पनि जोडिएका हुन्छन् र संगीतको कुनै भौगोलिक या भाषिक सिमाना हुँदैन भन्दै उद्घोषकले व्याख्या गरिदिएपछि कार्यक्रमको बन्देज खुकुलो भयो । हेर्दाहेर्दै अंग्रेजी र हिन्दी गीत र नृत्यहरुले भरपुर मनोरंजन दिन थाले । दर्शक दीर्घाबाट वाहवाह र तालीका गड्गडाहटसँगै जोशिएका कति त मन्चमै पुगेर नाच्न थाले भने कति बसेकै ठाउँमा उठेर हल्लिन थाले । समग्रमा कार्यक्रम निकै रोचक तरिकाले सम्पन्न भयो।
माला लगाए, ताली बजाए
श्रष्टाको सालिक भव्य सजाए
विदेशी बाजा, स्वदेशी गोडा
सर्जक र श्रद्धा दुवै लजाए ।