संस्कारयुक्त शिक्षा

ध्रुवराज थापा ‘पुरुष’
काभ्रे, पनौती। हाल: कपन, काठमाडौं

मेरो हेलमेटमाथि पानीको बोतल बजारियो।
बस हुईँकि रहेको थियो । बसको झ्यालबाट केही न केही कुराहरु फुत्त फुत्त बाहिर वर्षीई रहेका थिए।
कहिले चक्लेटका खोलहरु उड्थे त कहिले चाउचाउका खोल हावामा नाच्थे।
“बससङ्गै समानान्तर दुरीमा म पनि आफ्नो बाईकमा हुईँकी रहेको थिएँ।
केहिबेरदेखि बसको झ्यालबाट झरेका वस्तुले मेरो ध्यान केन्द्रित गरिरहेको थियो।
तर यसपटक आफ्नै टाउकोमा पानीको बोतल बज्रिएपछि दिमाग छताछुल्ल भयो। केही सोच्नै भ्याइन।
पहेंलो रंगको बसतिर हेरेँ । विद्यार्थीहरुको छटपटाहट देखेँ । सायद विद्यार्थीकोहरु स्कुलबाट घर फर्कदै थिए।
मलाई उत्सुकता भयो। यस्तो असभ्य व्यवहार देखाउने कुन विद्यालयका विद्यार्थी होलान् ? जान्न खोजेँ। यत्तिकैमा बसले मलाई उछिन्यो। मेरो आँखाले विद्यालयको नाम खोज्यो। नाम थाहा पाउन सकिन तर बसको पछाडि ठूल्ठूला अक्षरले नारा लेखिएको थियो “संस्कार युक्त शिक्षा आजको आवश्यकता।”