हरि काेर्काली
नुनु आयाे नानीलाई
काेकरीमा जाऔँ,
डाेरी तानी मन्दमन्द
काेकरी हल्लाऔँ।
निदुलीले लग्छे अनि
सपनीमा बाेकी,
जताततै खेलाैना छन्
लाग्छ आफ्नै हाे कि?
झिलिमिली जून तारा
पुतलीका माझ,
खेल्छिन् सबैसँग लाग्छ
रमाइलाे साँझ।
मुसुमुसु हाँस्छिन् नानी
सपनीमै पनि,
हात गाेडा चलाउँछिन्
खेलिरहेछु भनी।
अनि उठ्छिन् आमा आई
दिनुहुन्छ चुम्मा,
बाेकी आफ्नै अँगालाेमा
लिनुहुन्छ जिम्मा।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…