सानो समय, ठूलो परिवर्तन

पशुपति पौडेल

एउटा सानो गाउँमा अर्जुन नामको विद्यार्थी बस्थ्यो। ऊ पढाइमा ठीकठाक थियो, तर विद्यालयपछि फुर्सदको समय मोबाइल खेल्दै वा टिभी हेर्दै बिताउँथ्यो। उसका आमाबुबा भने सधैँ भन्थे, “फुर्सदको समयलाई सही रूपमा प्रयोग गर्यौ भने तिमी धेरै अघि बढ्न सक्छौ।”
एकदिन विद्यालयमा शिक्षकले सबै विद्यार्थीलाई भने, “तपाईँहरू सबैले आफ्नो फुर्सदको समयमा केही सिर्जनात्मक काम गरेर आउनुहोस्।” अरू साथीहरूले चित्र बनाउने, कथा लेख्ने, बगैँचा बनाउने जस्ता योजना बनाए। तर अर्जुनलाई के गर्ने भन्ने थाहा भएन।
घर आएपछि उसले आमासँग सल्लाह गर्यो। आमाले मुस्कुराउँदै भन्नुभयो, “हामी सँगै केहि नयाँ गरौँ न! किन न तिमीले पुराना सामानबाट नयाँ चीज बनाउने प्रयास गर्छौ?” बाबुले पनि साथ दिँदै भन्नुभयो, “म तिमीलाई आवश्यक सामग्री जुटाउन मद्दत गर्छु।”
अर्जुनले आमाबुबाको सहयोगमा पुराना बोतल, कागज र डब्बाहरू प्रयोग गरेर सुन्दर कलाकृति बनाउन थाल्यो। सुरुमा गाह्रो लाग्यो, तर बिस्तारै ऊ रमाउन थाल्यो। उसले फोहोरजस्तो देखिने सामानबाट आकर्षक फूलदानी र सजावटका सामग्री बनायो।
केही दिनपछि विद्यालयमा उसले आफ्नो काम प्रस्तुत गर्यो। सबै शिक्षक र साथीहरू चकित परे। शिक्षकले प्रशंसा गर्दै भने, “अर्जुन, तिमीले आफ्नो समयको राम्रो उपयोग गरेका छौ। यसले तिमीलाई सिर्जनशील मात्र होइन, आत्मविश्वासी पनि बनाएको छ।”
त्यसपछि अर्जुनले आफ्नो बानी परिवर्तन गर्यो। ऊ फुर्सदको समय सधैँ केही नयाँ सिक्न र बनाउनमा लगाउन थाल्यो। उसका आमाबुबा पनि खुसी भए, किनकि उनीहरूको सानो सहयोगले उसको जीवनमा ठूलो परिवर्तन ल्याएको थियो।
सन्देश :
फुर्सदको समय खेर नफालेर, अभिभावकको सहयोगमा सिर्जनात्मक काममा प्रयोग गरेमा विद्यार्थीहरू आफ्नो प्रतिभा विकास गर्न सक्छन् र जीवनमा सफल बन्न सक्छन्।