“हेर हेर नानी”

प्रेम नेउपाने प्रहर
रुम्तेक सिक्किम

हेर हेर नानी बाहिर पर्यो पानी
सिरक ओड़ मजले मिलाउ सिरानी।

तातो तातो पिउनु सँधै तातो पानी
बेसी झ्येउला गर्नु हैन राम्रो बानी।

आउ बस ओछ्यान भन्छु म कहानी
उहिले एक समयमा थिए राजा रानी।

राजा रानी बसेर गर्थे कुरा कानी
उनको देश भित्र सबै थिए ज्ञानी।

प्रजाहरू सुन्थे सँधै अमृत वाणी
साधुसन्त उबेला खूबै थिए ध्यानी।

वैरीहरू थिएनन् चोर डाकु थिएनन्
कसैले नी उबेला मदिरा पिएनन्।

पुजा गर्दै भजन सबै गाउने गर्थे
बिहान चाँड़ो उठेर धारा पानी भर्थे।

मन्त्रीहरू बाठा थे सत्ता राम्रो चलाउँथे
किसानहरू खेतमा खुबै अन्न फलाउँथे।

पक्षपात थिएन काटमार थिएन
सिमानामा शत्रुले कैले दु:ख दिएन।

जाड़ो हुँदा राजाले तातो लुगा बाँड़थे
छलकपट गर्नेलाई तरवारले फाँड़थे।