शिव कुमार रेग्मी
पोखराथोक,पाल्पा
सुन्दरीको पढाइ धेरै राम्रो थियो। उनले धेरै पढेर आमा-बुवाको नाम राख्न चाहान्थिन।
हजुरबुवाले आफ्नो साथी मोहनको नाति सुरेशसँग उसको बिवाहको दिन निश्चित गरिदिए।
सुन्दरी रून्चे स्वरमा बोल्दै थिई, मलाई अझै पढ्न मन छ, म केवल सोह्र वर्षकी मात्रै भएकी छु तर उनको कुरा सुन्नेवाला त्यहाँ कोही भएनन्, आमा पनि बोलिनन्।
नयाँ घरमा आई,मुख हेर्ने कार्यक्रम बाट धेरै सौगातहरू मिल्यो तर सबैभन्दा राम्रो सौगात उनको सासुको थियो।सासुको सौगातमा बि.एस.सी.को फारम थियो।
सुन्दरीको खुसीको ठेकान रहेन। जुन कुरा आमाले बुझ्न सक्नु भएको थिएन, त्यही कुरा सासुले बुझेकोमा गर्व गर्न थालिन।
