राम कृपाल महतो
गोलबजार-१२,सिमरा,सिरहा
“ढोका नखोल्नू, बाहिर न्याय उभिएको छ !” छोरीको काँपेको आवाज सुनेर आमा झस्किइन्।
बाहिर प्रहरी, नेता र समाजसेवीको भीड थियो । सबैका हातमा प्लेकार्ड थियोे- ‘बलात्कारीलाई कडा कारबाही गर !’
आमाले ढोका अलिकति खोलेर सोधिन्, “छोरीको बयान लिन आएको हो ?”
नेताले छाती फुलाउँदै भने, “होइन, पहिले हाम्रो फोटो खिचिन्छ ।”
पत्रकारले क्यामेरा मिलायो । समाजसेवीले पीडित बालिकाको अनुहार छोप्ने कपडा हटाउन खोज्यो।
आमा तर्सिइन्, “किन ?”
“जनतालाई घटना देखाउनुपर्छ ।”
भित्र छोरी मौन थिइन् । उनको हातमा विद्यालयको प्रमाणपत्र थियो । उनले बिस्तारै भनिन्, “आमा, अपराधीको अनुहार त मैले चिनिसकेँ।”
सबै चुप भए।
“कसको ?” प्रहरीले सोध्यो।
छोरीले ढोकाबाहिर उभिएका भीडतिर औँला तेर्स्याइन्।
“जसले मेरो शरीर लुट्यो, ऊ एकपटक आयो; मेरो पीडा लुट्न तपाईँहरू दैनिक आउनुहुन्छ ।”





