माहेश्वरी भट्ट
भिमदत्त न.पा.१८, कञ्चनपुर
संध्या गाउँको स्कूलमा शिक्षिका थिइन्। बिहानदेखि बेलुकीसम्म उनको दिन विद्यालय, घर र समाजका जिम्मेवारीमा बित्थ्यो। स्कुलमा उनी विद्यार्थीहरूको भविष्य निर्माण गर्ने गुरु थिइन्। घरमा उनी दुई सन्तानकी आमा र परिवारका सबै सदस्यका लागि आधार थिइन्।
एकदिन विद्यालयमा महिला दिवसको कार्यक्रम थियो। कार्यक्रममा “नारीको योगदान” विषयमा वक्तव्य दिने जिम्मेवारी संध्यालाई दिइयो। मञ्चमा उभिएर संध्याले बोल्न थालिन्, “नारी केवल एउटा रूप होइन। उनी आमा, दिदी, छोरी, साथी, र शिक्षिकाको रूपमा समाजलाई सेवा गर्छिन्। उनी माया दिन्छिन्, प्रेरणा बन्छिन् र समाजको मेरुदण्ड बनिरहन्छिन्।”त्यस दिन संध्याले आफ्नो अनुभव पनि सुनाइन्। “घरको भान्सादेखि विद्यालयको कक्षा कोठासम्म र समाजको हरेक क्षेत्रमा नारीले आफ्नो अनेक रूप देखाएकी हुन्छिन्। तर कहिलेकाहीँ नारीलाई सम्मान दिन बिर्सिन्छौँ। यो हाम्रो जिम्मेवारी हो कि नारीको हर रूपलाई आदर गरौँ।”
कार्यक्रमको अन्त्यमा सबैले तालि बजाएर उनको प्रशंसा गरे। त्यो दिन मात्र होइन, संध्या सधैँभरि आफ्नो काम, माया र प्रेरणाका कारण समाजको लागि प्रेरणाको स्रोत बनिरहिन्।
नारी, साँच्चै, एक रूप होइन, उनी अनेक रूपकी मूर्त छिन्।
