लिला केसी
पोले पनि क्या मिठो न्यानो किरण घामको!
अर्ती, गाली झन् मिठो गुरुबा र आमाको
आफू जलि गुरुले ज्योति बाँड्छन् चेलालाई
तार्छन् सधैँ जङ्घार काट्दै सारा भेललाई ।
रोप्छन् सधैँ बिरुवा धर्ती उजाड भएनी
छोप्छन् दु:ख,पीडालाई शिरमा जति आएनी
सुक्छ ज्ञानको मुहान गुरुको मन दुखेमा
माछी कहाँ बाच्ला र खोला सागर सुकेमा ?
कालो,सेतो धुलोमा रम्छन् चिन्तै नमानी
डुङ्गा तार्दै चेलालाई बित्छ यिन्को जीवनी
ज्ञानको मन्दिर पाठशाला गुरु महेश्वर हुन्
गुरु सरी पूज्य त संसारमा होला कुन ?
