आमा

गंगा खड्का
बूढानीलकण्ठ ,काठमाडौँ

“के गर्नु बाबु, एकातिर टाल्न खोज्यो अर्कोतिर चुहिन्छ। जति प्रयास गरे पनि कहिल्यै उँभो लागिने भइएन त।” धूप बाटेर बसिरहेकी सृजनाले छोरा अविरललाई भनिन्।
टेबुलमा घोप्टिएर पढिरहेको अविरलले सृजनाको मुखमा पुलुक्क हेर्यो,मुसुक्क मुस्कुरायो र उही ढङ्गमा पढ्न थाल्यो।
“तेरा बाबा हुनुभएको भए सायद यस्तो दु:ख हुने थिएन होला। यही धूप बाटेरै भए पनि जेनतेन गर्जो टरेको छ। तँलाई राम्रो कलेज पढाउन सकिनँ भने तँ पनि मुसाको छोराछोरी मुसा नै भने जसरी गरिब नै हुने भइस्।” सृजनाले आशङ्का व्यक्त गरिन्।
अविरलले सृजनालाई आश्वस्त बनाउँदै भन्यो, ”जोसँग ममतामयी आमा हुन्छिन् ऊ कहिल्यै गरिब हुन सक्दैन भन्ने कुरा थाहा छैन हजुरलाई?”