मचिन्द्र खत्री
आऊ रमाऊँ अब भो प्रभात
छन् कर्म गर्ने जनहीत हात।
जो कर्म गर्लान् नलिएर आश
बस्लान् सदा ईश्वर नित्य बास।।
के घाम पानी दिनरात काम
जो गर्छ मान्छे भवमा समान।
मर्दैन भोको नत रोग लाग्ला
यो दु:ख सारा अति दूर भाल्ला।।
जाग्ला बिहानै छ मुहुर्त हाम्रो
गर्ला कतै योग र भक्ति राम्रो।
पूर्वीय यो दर्शन जान्नुपर्छ
ठूला बडा ती जन मान्नुपर्छ।।
पक्षी बिहानै उठ जाग भन्छन्
डाली र पोथ्रा फलमा रहन्छन्।
यो पाठ सिक्दा किन हुन्छ हानी
आच्छा छ साथी शुभको बिहानी।।
जग्गा हुनेले खन जोत राम्रो
यो छैन जस्को गर योग राम्रो।
हिँड्दा दबाई सब रोग जान्छ
आराम गर्ने भ्रममा रहन्छ।।
दुर्गा पौडेल तिनपा ३ शंकरनगर आहा ! क्या सुन्दर छ मेराे देश। उच्च हिमाली श्रृंखला,…
डा छायादत्त न्यौपाने (साँझपखकाे समय, बत्ती बलेको छ । पढाइ विषयमा साथीकाे तर्कले तानेर सचिनलाई…
दुर्गा घिमिरे रामदीपले दिनदिनै कथा लेख्न थालेपछि साथीहरूमा एक प्रकारको कौतुहलता थपिएको थियो। गाउँको चिया…