गंगा खड्का
बूढानीलकण्ठ , काठमाडौँ
कमिलाको ताँती
कति धेरै आँटी
नडराएर रत्तिभर
हिँड्छन् सरासर।
दुलाबाट आउँदै
लस्कर बनी धाउँदै
नियम खुब मानेर
अघि बढ्छन् जानेर।
हिलो आए लपक्क
छली हिँड्छन् थपक्क
समूहमा रमाउँदै
फूर्ती खुब जमाउँदै।
एकताको मालामा
उनिएको चालामा
शत्रु देखे डराउन्नन्
लाचार भई हराउन्नन्।
घिउजस्ता दाना
बोकी हिँड्छन् खाना
अल्छी छैनन् फिटिक्क
जिस्काए टोक्छन् किटिक्क।
सानासाना ज्यानले
सोचिकन ज्ञानले
बनाउँछन् राम्रो घर
एकअर्काको गर्दै भर।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…