केशवराज अधिकारी
मध्यनेपाल ७,लमजुङ
कलम र कापीको
झगडा छ तगडा।
म ठूलो कि तँ ठूलो
भन्दै गर्छन् लफडा।
कापी भन्छ म ठूलो
पूजा गर्छन् ढोगेर।
म नभए के मा लेख्छौ?
लौ भन त सोचेर।
म नभए तिम्रा पाना
हुन्थे खाली खाली।
अ आ इ ई क ख ग घ
के मा लेख्थ्यौ जाली ?
कापी बोल्यो आफ्ना पाना
देखाएर फरर।
म छु ठूलो तिमी छेस्को
ठुला कुरा नगर।
ज्यान ठूलो बुद्धि सानो
तिमी जस्तो म छैन।
सानो छु म तर पनि
हार खाने म हैन।
नगर भो झगडा
मेरै झोला भित्र छौ।
कुनै सानो ठूलो छैनौ
दुबै मेरा मित्र हौ।
कलम,कापी दुबैको
मलाई खाँचो उत्तिकै।
लेख्न थालेँ सरासर
म त उठ्ने बित्तिकै।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…