“खाते हुँ म खाते”

रमेशचन्द्र घिमिरे

कोही भन्छन् गोरे मलाई कोही भन्छन् राते
गोरे, राते जे भए’ नि खाते हुँ म खाते

कन्टेनरमा खानेकुरा नियालेर खोज्छु
थोत्रा प्लास्टिक छन् कि छैनन् सडकसित सोध्छु
दुखियाको कर्मै यस्तो छैन भनी साध्ये
खाते हुँ म खाते हजुर खाते हुँ म खाते

अरू साथी स्कुल जान्छन् काँधमा झोला बोकी
मैले भने बोरा मात्रै बोक्नु पर्ने हो कि ?
सडकदेखि सडकसम्म गर्दै आते–जाते
हिँड्ने मान्छे अरू होइन खाते हुँ म खाते ।