पुण्य घिमिरे
बैत्यश्वर-६, दाेलखा
चार एक पाँच कैले,
एकचालिस कैले,
एक चार चाैध भन्छन्,
पाँच भन्छन् कैले ।
चार एकान् चार कैले,
एक चाैका चार कैले,
हैट् कस्ताे गाराे हिसाब,
खै के बुझ्नु र मैले ।
एक हातमा पाँच औँला,
दुई हातका दस,
हात खुट्टाका जम्मै औँला,
मिलाउँदा बीस।
मेरा आँखा दुईटा गुन्दा,
चार हाे कैले?
हैट् कस्ताे गाराे हिसाब,
खै के बुझ्नु र मैले ।
जम्मा एउटा मुख मेराे,
गुणा भाग हुँदैन
सललल बग्छ पानी,
गनी साध्य हुँदैन ।
जीवन याे गणित रे,
गनी सक्नु र कैले,
हैट् कस्ताे गाराे हिसाब,
खै के बुझ्नु र मैले ।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…