गुराँस फुल्ने गाउँ

रम्भा पौडेल

गुराँस फुल्ने जंगल छ, गुराँस फुल्ने जंगल छ
हजुरलाई कस्तो छ, मलाई त कुसल मंगल छ ।
हजुरलाई कस्तो छ, मलाई त कुसल मंगल छ ।।
मधुरो स्वरमा यो गीत गुन्जिरहेको थियो । गीतको भावले विदेशमा बस्ने सुधनको मन भरिएको देखेर उनकी श्रीमतीले भनिन्–“हजुरको मन त कति कमलो छ भने गीत सुन्ने हुँदैन । हजुरको आँखा रसाई हाल्छन हैन ? दशैँ नजिक आउदैगर्दा विदेशमा बस्ने नेपालीको मन कसको पो नरसाउला र ? देखाउन नसकेको मात्रै न हो ?”
“तिमीलाई पनि भित्रभित्रै त नरमाइलो लागेकै होला नि ? सुधनले श्रीमतीतिर फर्केर भने । उनले पनि आँखा रसाँउदै भनिन् “के गर्ने नेपालमा राम्रो जागिर पाइएन । त्यति थोरै तलबले खानै पुगेन । के गर्ने ? बस्न त आफ्नै गाउँमा मन थियो नि !”
“भो धेरै फुर्ति नलगाउ । त्यहा बसुन्जेल कतिबेला भागौँ जस्तो भयो । बुढाबुढीबाट टाढा बस्न तिमीलाई नै मन थियो । अहिले यहाँ आएर पो थाहा भयो त काँंचो पिडालु खाउँ कि निलौँ भएको ।”श्रीमतीले जवाफ नर्फकाइकन जंगल तिर हेरेर गित सुनिरहिन् । उता भित्र बसेको सानो छोराले भने, “यो गुराँस फुल्ने जंगल कहाँ छ बाबा ? हाम्रो नेपालको गाउँ हो ? मलाई त नेपालको गाउँ हेर्न मन छ ।”
“मलाई यो नेपाली बोल्न नजान्ने स्कुलमा पढेको मन परेको छैन । अग्रेजी मात्रै पढेर हुन्छ र ? हामीलाई आफनो देशको भाषा सिक्नुु पर्दैन ? आफनो देशको संस्कृति जान्नु पर्दैन ? विदेशमा हाम्रो मनले जहिले पनि असुरक्षा अनुभव गर्छ । कुनै दिन यस्तो आउनेछ बाबा हामी लखेटिने छौँ ।”
“मलाई नेपालको नागरिकता चाहिन्छ । म नेपाली भएर बस्न चाहान्छु । विदेशी होइन ।” दश कक्षामा पढदै गरेको छोराले ढिपी कसे ।
“मलाई नेपालका गाउँका साथिहरुसँग खेल्न मन छ । मलाई हजुरआमाले बनाएको खाजा साथीहरुको बीचमा बाँडेर खान मन छ । बाँडेर खान पनि नजान्ने स्वार्थी समाजमा मलाई बस्न मन छैन बाबा ।” मनको कुरा छोराले बोलेकोमा सुधन खुशी भए ।
“तर नेपालमा तिम्रो भविष्य छैनन नि बाबु !” बाबुले भने ।
“मेरो भविष्य म आफैँ बनाउँछु बाबा । मेरा हजरुबुबा र हजुरआमाको भविष्य कसले बनाइदियो ? भविष्य भनेको पैसा र सुख मात्र हैन ।” यी त साधन हुन आर्जन गर्नुपर्छ ।
“सबैभन्दा ठुलो कुरा मेरो मनको शान्ति हो । यो ठाउँमा कहिल्यै शान्ति मिल्ने छैन । असल शान्ति त त्यो मेरो हजुरबा र हजुरआमाको काखमा मिल्छ ।” उनले जिद्दी गरे । “हजुरहरु बसे बस्नुस । म त भोलि नै टिकट काटेर त्यै गुराँस फुल्ने गाउँमा जान्छु । नयाँ पुस्ताले देश बनाउन खोजेको कुरा अझै थाहा पाउनु भएन ?”