निरज काेइराला
“ओहाे! महेश कता पुगेर आयाै? बाटाछेउ बारीमा तुलफूलमा मलजल गर्दै गरेकाे उमेशले सँगै पढेकाे साथी महेशलाई देखेर साेध्याे।
महेशले भने “गुरु ज्ञान लिन । अचेल गतिला गुरु नै पाइन्नन्। आज गुरु पुर्णिमा यसाे विद्यालय, विश्वविद्यालय गएर आशीर्वाद लिएर आएकाे।”
उमेशले प्रसङ्ग बदलेर साेधे, “अनि तिम्री आमा चैँ कता हुनुहुन्छ नि?”
महेशले सहजै भने, “मैले त बृद्धाश्रममा राखेकाे छु ढुक्क छ। अनि तिमी के साह्रै ब्यस्त भएकाे ? आज गुरु पर्णिमा गुरु ज्ञान लिनु पर्दैन?”
उमेशले भने, “खै, कतै जान भ्याइन, घरमै आमाबाकाे स्याहारसुसार गरेँ अनि प्रकृतिसँग ज्ञान लिँदै रमाउँदै छु। मैले त आमाबा र प्रकृतिभन्दा ठुलाे गुरु नै भेटेकाे छैन।”
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…