lbjf vfhfn] laBfyL{sf] ;+Vof a9of] 8f]6L, @* h]7 -/f;;_ cfb{z ufpFkflnsf j8fg ^ l:yt skLnf; cfwf/e"t ljBfnodf lzIffsf nflu vfB sfo{qmd cGt/ut laBfyLnfO{ lbp;f] vfhf lbg ;'? ePkl5 vfhf vfg nfO{g a;]sf laBfyL{x? . t:jL/ M ljdnaxfb'/ lji6, 8f]6L
दिपेन्द्र आचार्य
इलाम
“नाइ बाबा दस रुपैयाँ नदिए त म स्कुल जान्न।”
“किन छोरी दस रुपैयाँ ?”
“चटपटे खान ।”
“स्कुलमा सरहरुले खाजा दिइहाल्नुहुन्छ नि! फेरि यस्तो बजारे खाजा स्वस्थ्यको लागि हानिकारक हो भन्ने थाह छ त मेरो ज्ञानी छोरीलाई ।”
“हामीलाई दिनुहुन्न खाजा। म भोकै पढ्न सक्दिन। दस रुपैयाँ दिनुहुन्न भने म त स्कुल जान्न।”
कक्षा पढने आफ्नी छोरीको कुरा सुने पछि छोरीसङै विद्यालय गइ दिवा खाजा सम्बन्धी कुरा बुझ्ने निर्णय गरी विद्यालय उनी जान्छन् । प्रधानाध्यापक सङ्ग छोरीको पढाई सम्बन्धी कुरा गरि दिवा खाजाको विषयमा सोध्न थाल्छन् ” सर पोहोरसम्म दिइएको दिवा खाजा अहिले किन दिइएन?”
“सरकारको नियम अनुसार कक्षा पाँच सम्म मात्रै दिवा खाजाको कार्यक्रम भएकाले यसो गरिएको हो।”प्रधानाध्यापकले सहज जवाफ दिनुहुन्छ।
“कक्षा ६ ले पनि दिवा खाजा नपाउने हो सर ?”
“हजुर यसपालिको बजेटले कक्षा ६लाई पनि दिवा खाजा काट्यो त।”
“धन्यवाद सर ” भन्दै अभिभावक बाहिरिन लाग्दा टेबुलमा रहेको कान्तिपुर पत्रिकामा आँखा पर्छ। जहाँ पहिलो पृष्ठमा लेखिएको हुन्छ, ” कोसी प्रदेशको प्रत्येक कर्मचारीलाई दैनिक रु २०० खाजा भत्ता।”
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…