लालबहादुर भुजेल
अध्यक्ष,चाँगुनारायण साहित्यिक समाजर,भक्तपुर
धेरै पढनु, धन कमाउँनु
भन्थे टिकाे लाउँदा ।
झल्झल्ती सम्झन्छु म
ऐले दुःख पाउँदा ।।
सररर काप्थ्याैँ हामी
स्कुल, कलेज पढदा ।
याद आउँछ अग्रजकाे
बेथितिले छाउँदा ।।
घरमा हाेस् वा पाठशाला
अनुशासित हुन्थ्याैँ ।
सानालाई माया गर्थ्याैँ
ठुलासँग झुक्थ्याैँ ।।
चाेरी गर्नु, झुटाे बाेल्नु
ठानिन्थ्याे पाप पहिले ।
जे गरे नि छुट ऐले
के जमाना ऐले !।।
पाठ्यक्रममा नैतिक शिक्षा
हुन्थ्याे त्यति वेला ।
गणतन्त्र आएपछि
नैतिक शिक्षा हेलाँ ।।
पैसा नाेक्शान भयाे भने
केही हुन्छ खति ।
जब हुन्छ स्वास्थ्य कमजाेर
अझ बढी क्षति ।।
चरित्र नै गुम्दा खेरि
सर्वस्व भाे अति ।
नैतिक शिक्षा राख्ने अरे
धन्य सरकार मति !।।
प्रेमनारायण भुसाल शैक्षिक पात्रो व्यवस्थित गर्ने उद्देश्यले प्रवीणता प्रमाणपत्र तहलाई विश्वविद्यालयबाट विस्थापन गरी विद्यालयमा १०…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल जे जस्ता शुभ कर्म गर्छ जन ले , नाशिन्न कैल्यै पनि जो…
शोभा कोइराला धन र मन भएका आउँदैछन् सशक्त पछि अघि पछि गर्दै मर्न लाग्दैछ भक्त…