लालबहादुर भुजेल
अध्यक्ष,चाँगुनारायण साहित्यिक समाजर,भक्तपुर
धेरै पढनु, धन कमाउँनु
भन्थे टिकाे लाउँदा ।
झल्झल्ती सम्झन्छु म
ऐले दुःख पाउँदा ।।
सररर काप्थ्याैँ हामी
स्कुल, कलेज पढदा ।
याद आउँछ अग्रजकाे
बेथितिले छाउँदा ।।
घरमा हाेस् वा पाठशाला
अनुशासित हुन्थ्याैँ ।
सानालाई माया गर्थ्याैँ
ठुलासँग झुक्थ्याैँ ।।
चाेरी गर्नु, झुटाे बाेल्नु
ठानिन्थ्याे पाप पहिले ।
जे गरे नि छुट ऐले
के जमाना ऐले !।।
पाठ्यक्रममा नैतिक शिक्षा
हुन्थ्याे त्यति वेला ।
गणतन्त्र आएपछि
नैतिक शिक्षा हेलाँ ।।
पैसा नाेक्शान भयाे भने
केही हुन्छ खति ।
जब हुन्छ स्वास्थ्य कमजाेर
अझ बढी क्षति ।।
चरित्र नै गुम्दा खेरि
सर्वस्व भाे अति ।
नैतिक शिक्षा राख्ने अरे
धन्य सरकार मति !।।
दुर्गा घिमिरे "बा निकै बिरामी हुनुहुन्छ। डाक्टरले तुरुन्तै अप्रेशन गर्नुपर्छ भनेका छन्। कम्तीमा पचास हजार…
रमेशचन्द्र घिमिरे भोर्लेटार, लमजुङ मोबाइल हेर्ने बानीले दिक्कै पारिन् नानीले किताब पढ्न हुन्न र ?…
डा छायादत्त न्यौपाने फर्की आऊ युवा तिमी बाँझो खेत भन्छ श्रम गरे हात चले घरै…
View Comments
https://shorturl.fm/MMDOP
https://shorturl.fm/NN7hd