प्रतिज्ञा प्रतिज्ञा
मेहेलकुना सुर्खेत
“तिमीलाई खोज्दै आएको !” उनले भने,
“केही काम थियो कि ? ” साथीसँग गफ गरि रहेका रविले भने ,
“धान झाट्नु पर्ने थियो आइदिन्छौ कि भनेर बरु परिश्रमको जेला दिउला ।” अर्जुनले भने,
“अहिले त सजिलो जमना छ । सबै मेसिनले गर्छ तपाई पनि त्यसै गर्नुस् न।” रविले भने,
“बाहिर जाने खर्च गाउँघरमा होस् भनेर नि फेरि खाली पनि रहेछौं त्यसैले भनेको ।” अर्जुनले भने ,
“कसले गर्छ यस्तो काम ” रविले ओठ लेप्य्राउदै भने। यो देखेपछि सँगै रहेका साथीले निराश हुँदै भने ,
” यहाँ के मन लाग्थ्यो हामीलाई अर्काको मुलुकमा परिश्रम गर्न बानी परेको छ।”
रञ्जुश्री पराजुली खेतीको बेला आमा है रोपछिन् मकै र भटमास हरिया मकै रमाई खानछन् भनेर…
इन्दु उपाध्याय हेलेम- मिसामारी, आसाम विद्यालयको घण्टी बज्नासाथ कक्षा नौका विद्यार्थीहरू आ-आफ्नो स्थानमा बसे। केही…
रम्भा पौडेल प्यारा भाइबैनीहरु ! यो असार महिना हो । अब असार पन्ध्र आउनैलाग्यो ।…