“बाढी को कहर”

कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल

बाढी आइरहेछ गाउँ घरमा, चीत्कारमा देश छ
गाना गाइरहेछ मृत्यु डरमा – शीत्कारमा देश छ
डुब्दैछन् घर गोठ आँगन पिँढी,सन्त्रास बढ्दो छ झन्
बग्दैछन् हर वस्तु वाहन सिँढी,आकाश खस्दो छ झन्।

मान्छे छन् घर गोठका उपरमा ,कैयौँ बगी गैगए
मान्छे छन् कति बोटका उपरमा , कैयौँ ढली गैगए
चल्थे वाहन कार मोटर जहाँ, डुङ्गाहरू छन् त्यहाँ
फल्थे धान मकै चना गहुँ जहाँ , ढुङ्गाहरू छन् त्यहाँ।

कैयौँ गाउँहरू पहाड तिरका , पैह्रो गई ध्वस्त छन्
कैयौँ ठाउँहरू स्वदेश भरका , बाढी सँगै त्रस्त छन्
हाहाकार हुँदै छ यो मुलुकमा ,चौतर्फ छन् आहत
सारा देश रुँदै छ यो समयमा , खोज्दै छ झन् राहत।

खाने चीज बगे पकाउन हुने , भाँडा कराही बगे
रोप्ने बीज बगे लगाउन हुने , भोटा र साडी बगे
गाई गोरु बगे छुरी र हँसिया , डोका र नाम्ला बगे
सुत्ने खाट बगे दरी र तकिया , पाखी र काम्ला बगे।

कैयौँ बृद्ध बगे युवा कति बगे , जोडा र जोडी बगे
कैयौँ पुत्र बगे पिता पति बगे , पत्नी र छोरी बगे
कैयौँ का बिपना बगे धन बगे , क्या अश्रुधारा बगे
कैयौँ का सपना बगे सुन बगे , सारा सहारा बगे।