“बालक”

नीरज काेइराला

बाला तिम्रै मुसुमुसु हाँसाे
ईच्छा जान्ने सबतिर चासाे
हाँसाे खाेज्दै मनमुटु माझ
कुद्दै जुद्दै दिन हर साँझ ।१।

हाँस्दै बग्ने कलकल पानी
माया भर्ने झलल बिहानी
माया पाए तनमन दिन्छाै
विद्या बुद्धी मन भर लिन्छाै ।२।

हाँस्दै खेल्दै जगत सिँगारी
पढ्दै लेख्दै कलम तिखारी
पस्दै बस्दै सब मन भित्र
काेर्दै आफ्नै सफल सचित्र ।३।

पानी बन्दा तपतप झर्ने
ज्ञानी बन्दा जगत सपार्ने
ज्यूदै प्यूदै नवरस धारा
आत्मा ज्ञानी बन न पियारा ।४।

ताेते मीठाे अनुपम बोली
माया छर्ने मधुरस घोली।
डुल्नू संसार जगत बुझ्नू
ढुङ्गा छाडी हरमन पुज्नू ।५।