Categories: बाल कथा

बालचेतना


प्रेम पुन मगर

“म पनि रोटी बनाउछु बाबा ।” नातिनीले भनिन्।
“सानी मान्छेले रोटी बनाउँदा हात पोल्छ नानी। केही ठुली भएपछि बनाउनु पर्छ।” उसले भन्यो।
“म ठुली कहिले हुन्छु ?” नानीले प्रश्न गरिन्।
“हाल पाँच बर्षमा छ्येौ। छ सात पुघेपछि सिक्नुपर्छ।” उसले सम्झायो।
म छ सात बर्ष कहिले पुग्छु बाबा ? उनको प्रश्न रोकिएन।
“जन्मदिन आएपछि नानी।
“मेरो जन्मदिन कहिले आउछ ?”
“भदौमा।”
“भदौ कहिले आउछ ?”
“यो जेठ हो असार साउन अनि भदौ।”
“ए तीनदिन पछि आउने रैछ मेरो जन्मदिन।”
बार पो एक एक दिनको हुन्छ। महिना त तीस दिनको हुन्छ नि ।”
“आहा! त्यसोभए तीस दिन केक खान पाइने भयो।”

सारथि बाल पत्रिका

Share
Published by
सारथि बाल पत्रिका

Recent Posts

स्वावलम्बी

दलबाहादुर शाही जहाँ पुगून् ती गरेर छोड्छन् सुकर्म गर्ने डराउँदैनन् सशक्त खट्छन् सबै कुरामा कदापि…

22 hours ago

सानो समय, ठूलो परिवर्तन

पशुपति पौडेल एउटा सानो गाउँमा अर्जुन नामको विद्यार्थी बस्थ्यो। ऊ पढाइमा ठीकठाक थियो, तर विद्यालयपछि…

23 hours ago

“मित्र”

श्यामप्रसाद श्रेष्ठ हेटौडा,चौघडा “ओहो, मित्र उदार ! कुनै खबरै नदिई विदेशबाट कहिले आयौ ?” मैले…

2 days ago

आमा

सोनिया श्रेष्ठ म आमा भन्दिनँ सिधै, किनकि मलाई त्यो शब्द सानो लाग्छ— म त भन्छु,…

2 days ago

नायक

  लता के. सी. तीनकुने,काठमाडौँ "भविष्यमा गएर तिमीहरू को को, के के बनेर के कस्तो…

2 days ago

शिक्षा सुधारमा एसइई अड्चन

प्रेमनारायण भुसाल शैक्षिक पात्रो व्यवस्थित गर्ने उद्देश्यले प्रवीणता प्रमाणपत्र तहलाई विश्वविद्यालयबाट विस्थापन गरी विद्यालयमा १०…

3 days ago