बाल मन

राजेश भट्टराई
सैनामैना११,रुपन्देही

“सीता अन्टीको घरमा चोर्नेहरु त पक्राऊ परेछन् नि” भनिन् उनले आफ्नो श्रीमानलाई।
अ नि, एउटा पुलिसको हवल्दार,एउटा जवान अनि एउटा त पुलिसको रिटायर्ड वरिष्ठ हवल्दार रैछ।”रहस्य खोल्दै गयो उसले पनि।
“कसरी पक्राऊ परेछन् नि?”
“चोरेर भाग्दै गर्दा छिमेकी रमाको घरको शिशी क्यामराको पहुँच भित्र परेछन्। त्यहीँ हेरेर पहिचान गरेछन्।” “कहाँ पक्राऊ परेछन् ?” अझैँ जान्न खोजिन्।
“बोडरमा।चोरेर इण्डिया भाग्न खोजेका।”
बाऊ आमाको यी संवादहरु सुनिरहेको उनीहरुको नाबालक छोरो दिपेश एकछिन ट्वाल्ल पर्यो। अनि केही समय पछि बाबालाई भन्यो।
“बाबा हजुरलाई एउटा कुरा सोध्छु है त।”
“सोध बाबु।”
“हजुरले चोर्नु हुँदैन। चोरे पुलिसले समात्छ भन्नु भएको हैन र ?”
“हो।”
“अनि सीता अन्टीकोमा त पुलिसले नै चोर्यो। अब चोरलाई कसले समात्छ ?”