“माछाे माछाे”

पुण्य घिमिरे
बैत्यश्वर -६, दाेलखा

चाेरीऔँला माछाे हाे, बुढी भ्यागुताे,
माछाे माछाे भ्यागुताे, आऊ खेल्ने हाे ।
चाेर औँला लुकाएर, छल्ने खेल याे,
माछाे माछाे भ्यागुताे, माछा कता गाे?
समाऊ चाेरी औँला, हिस्स भ्यागुताे,
पालाे माछाे समाउने, बाबु नानीकाे ।
माछाे पक्रे एकअङ्क, शून्य भ्यागुताे,
माछाे माछाे भ्यागुताे, माछा कता गाे ?
भन्दिनुस् छिटाे बाबा, माछाे हरायाे,
धमिलाे पानीमा पाे, माछा कुर गाे ।
हैन हैन बाबा माछाे, लुकाउनु भाे,
माछाे माछाे भ्यागुताे, माछा कता गाे ?
बाकाे मात्र अङ्क आयाे, मेराे शून्य भाे,
चाेरी औँला लुकाएर, हैरान पार्नु भाे ।
मैले पनि जाने खेल्न, जादु खेल याे,
माछाे माछाे भ्यागुताे, माछाे कता गाे?