“मुरलीको धुन”

रमेशचन्द्र घिमिरे

सुन बाबु सुन
सुन नानी सुन
तिरिरिरी बज्यो
मुरलीको धुन

सुरिलो र छोटो
बाँसको यो लौरी
भाका सुनी यसको
छक्क परिन् गौरी

सुनेपछि यसलाई
छोड्यो बाबु रुन
कति मिठो लौ न
मुरलीको धुन

मीठो स्वरमा आहा
कला उस्तै राम्रो
लयालु हुन् मान्छे
गला उस्तै राम्रो

रहर लाग्यो मलाई
हातमा समाउन
सुनाउँछु म नि
मुरलीको धुन।