“वसन्त कविता”

शोभा कोइराला

छन्द:- वसन्ततिलका

उल्लासले हरित जङ्गल वस्त्र फेर्छन्
ऐँसेलु काफल अहा! वनभित्र फल्छन्
आयो वसन्त लतिका वनकुञ्ज भित्र
छायो वसन्त कविता कवि भित्र भित्र।

लालीगुराँस ढकमक्क फुलेर आयो
सौन्दर्यले सब दिशातिर मोह लायो
पायो वसन्त ऋतुले गरिमा विचित्र
छायो वसन्त कविता कवि भित्र भित्र।

सानन्दले प्रकृति नै खुब मुस्कुरायो
आकाश माथि बिजुली पनि गड्गडायो
ल्यायो वसन्त ऋतुले सृजना सचित्र
छायो वसन्त कविता कवि भित्र भित्र।

नाच्दै विहङ्ग बचरा खुब खेल्न पाए
गुञ्जाउँदै विपिनमा लय साथ गाए
धायो वसन्त यसरी नभमा पवित्र
छायो वसन्त कविता कवि भित्र भित्र।

बर्सातको मिलनमा पनि सेतु बन्ने
ठण्डी र ताप बिचमा पनि हेतु बन्ने
आयो वसन्त वसुधाधिप मास चैत्र
छायो वसन्त कविता कवि भित्र भित्र।