रञ्जुश्री पराजुली
सरस्वती माता विद्या दायिनी
स्वत बस्त्र अति सुन्दर धारिणी
बिणा बजाई भक्त्त रमाई
हंश बाहिनी भक्त्तहरुकी माता
बसन्त ऋतुमा यत्रतत्र फैलिन्छौ
भक्त्तहरु बीच विद्या छर्छौ
गर्छौ प्रणाम विद्या दायिनी
जग सब बिच चेत दायिनी
आमा तिमी बिन जग अँधेरो
झार्छौ ज्ञानको अटुट पन्धेरो
भोग लगाई फलफुल पेडा
धूप दीप बस्त्र अनि नैबेद्धे
भाइबैनी सकल समस्त
एक चित्त भैकन अति मस्त
कलम कापी पुस्तक च्यपी
विद्याराभ्भ गर्दछन् रमाई
कर जोरी माता भक्त्ती गर्छु
अन्जान मुर्ख म भक्त तिम्रो
पढ्न सिकाउ ज्ञान बढाउ
तिमी बिन छैन केही उज्यालो।
धनराज सिलव हिमाली काखमा बसी विद्यार्थी आगाडि लम्कन्छौँ यो देशको मायालाई बोकी तारा झैँ सदा…
रोजिना घिमिरे अन्धकारको यो अनन्त सुरुङभित्र उभिएर म आफ्नै अस्तित्वको ढकढक्याहट सुनिरहेको छु। गुरु, तपाईँले…