विपत्ति

भूमिका गैरे, तिमिल्सिना
गैंडाकोट ४, नवलपुर

“मनसुनी वर्षा शुरु भयो । अब कहाँ कहाँ , के के हुने हो ? यो वर्ष पनि के के सुन्नुपर्ने हो ?” बुढाले भने ” तीनदिन लगातार झरी पर्छ रे मौसम विभागले भनेको छ , रेडियोमा । सतर्क रहनु होला। नदी, खोलाको छेउछाउका घरहरुमा पानीको बहाव बढी भए सुरक्षित स्थानमा तुरुन्त जानुहोस्।” समचारले उर्दी गरेको छ। मैले भने, ” झरी परेको बेला पाखो बारीमा कतै रोपाइँ चल्दै छ ? कसैले कोदो रोप्न अवसर छोप्दै छन् ? कसैलाई यो पानी मालामाल भएको छ त कसैलाई बिजोक भएको छ ?” सम्झदा नि दिक्क लाग्छ।
” त्यहीँ त अरुको के कुरा गर्छेस्, हाम्रै हेर्न ? कतिखेर घरबास उठ्ने हो थाहै छैन ? राती पनि ढुक्कले सुत्नु छैन।” बुढाले थपे ” लगातारको अविरल वर्षा छोराछोरी साथमा छैनन् । मन भुटुभुटु पोल्छ , के गर्नु खै ? छिनछिनमा फोन गर्छु , कतिखेर के हुँने हो ? अत्तोपत्तो छैन , पेट पोल्छ । मैले भने, हाम्रो नि भिज्ने सामान कसरी हुन्छ हटाउनु पर्यो । अर्काको घरमा कति सामान लाने हो र ? राख्ने ठाउँ नि हुँनु पर्यो फेरि बरु यहीँ माथि खाट उल्टो बाँधेर सामान राखौँ । खाद्यान्न, बिग्रने जति समान खाटमाथि राख्नलाई दुबै कस्सिए।
” राती ठुलै पानी पर्यो भने हामी नजिकैको विद्यालयतिर जाउँला । त्यहाँ सुरक्षित नि छ । खोलाको नजिकको घर भएर पनि वर्षाको समयमा त जगजगी मात्रै हुँने रहिछ ।” बुढीतिर हेर्दै भने, ” खोलो डरलाग्दो भएर आइसक्यो । बाढी र पहिरो सबै मिसिएर आएको छ । खोलो धमिलो छ ।” फेरि थपेएकछिनमा खबर आयो, “लौ तपाईंको त मकैबारी सबै पाखै पहिरोले लग्यो।”