“शरद् छ मस्त”

गणेश आत्रेय
मदनपोखरा,पाल्पा

हिलो र मैलो सुक्यो हरायो।
वर्षा गयो लौ शरद् उदायो॥
हराभरा छन् लता र वृक्ष।
रोमाञ्चदायी छ हेर दृश्य॥

फुलेर तोरी पहेँलिँदैछन्।
बारी र पाखा सिँगारिँदैछन्॥
अनाज बाला झुलाउँदैछन्।
खेती किसानी रमाउँदैछन्॥

युवा र बाला उमङ्ग बोकी।
खेल्छन् रमाई बनेर सोखी॥
फुलेर झुल्दा अनेक फूल।
मौरी खुशी छन् चुसेर फूल॥

बिदेसिएका फिरेर आए।
मातापिता श्रीमती रमाए॥
बिछोडिएका जहान आए।
छोरा र छोरी सबै रमाए॥

उमङ्गका चाडपर्व आए।
पाखा पखेरा सबै सजाए॥
समस्त प्राणीहरू रमाए।
खाना र नाना जुटी जुटाए॥

अदृश्य देखिन् सदृश्य सम्मन्।
आफन्त देखिन् समस्त सम्मन्॥
विशिष्ट देखिन् अशिष्ट सम्मन्।
ती शूक्ष्म देखिन् विशाल सम्मन्॥

बुढा पुराना विकीर्ण नौला।
आकाश धर्ती प्रभा सुनौला॥
मनुष्य पन्छी लता समस्त।
प्यारो सबैको शरद् छ मस्त॥