पुण्यप्रसाद घिमिरे
धान कुटेर चामल,
चामल पिसी पिठाे
च्वाईँय तेल पाकेपछि,
सेलराेटी मिठाे।
सेलराेटी चाखम् भन्छ
भट्याउने ठिटाे
लाैन दिदी ताईमा,
पकाउ छिटाेछिटाे।
गाेला राेटी बनाउन,
घुमाई ताई छेक
एक राेटी कागलाई,
कुकुरलाई एक।
दुईराेटी गाेरूलाई,
बाबर गाईलाई
टिका लाई एक ठहर,
दिन भाइलाई।
सेताेसेताे गिलाे पिठाे,
ताईमा पस्दछ,
पाकेपछि अर्कै रङ्ग,
पूरै तेल घस्दछ।
ताता सेल खानदेऊ,
परिवारलाई,
नाङ्लाेमा सेल देऊ,
देउसी भैलेलाई।
डा छायादत्त न्यौपाने फर्की आऊ युवा तिमी बाँझो खेत भन्छ श्रम गरे हात चले घरै…
श्रीधर भण्डारी बगैँचामा खेल्छन् बटुलेर साथी। सम्झ बालापन कति होला जाती।। कुरा गर्न पाउँदा मन…