“हजुरबाको कोट”

रमेशचन्द्र घिमिरे

हजुरबाको कोट लाउँदा बाहुलातलै पुग्यो
हेर्दाहेर्दै मेरो हात कता लुक्यो–लुक्यो

कोट पैह्रिई हिँड्न खोज्दा बाहुला हर्ल्याङ–हर्ल्याङ
अल्झिएर लडेँ म त बिच बाटामै बर्ल्याङ
च्यातियो कि कोट लौ न ओठतालु नै सुक्यो
खल्ती भित्र चस्मा थियोे त्यही नि कता पुग्यो

कोट लगाई हजुरबाको गरेपछि नक्कल
खाएँ ठक्कर अनिबल्ल आयो मलाई अक्कल
लडेपछि चोट लाग्यो दुख्नुसम्म दुख्यो
हजुरबाको कोट लाउने रहर अब पुग्यो ।