“हिमाल”

बिन्दु देवकोटा

नेपालको उत्तरी भाग लहरै छन् हिमाल
हिमालकै ताज लगाइ हाँसेको छ नेपाल।

झुल्के घाम उदाउँदा सुनै छरे जस्तो
जूनको ज्योति पर्दा खेरी चाँदी भरेजस्तो।

घामको पहिलो किरण पुग्छ हिमाल चुम्नलाई
देश विदेशबाट आउँछन् हिमाल घुम्नलाई।

मोति जस्ता हिउँका दाना ओढे जस्तो बर्को
यति सुन्दर दृश्य हजुर छैन कतै अर्को।

बादलुको घुम्टो भित्र लुकामारी गरी
बसेको छ सिमानामा पर्खाल बने सरी।

काखमा राखी फुलाउँछ लालीगुराँस फूल
हिमाल नै हो नदीनाला झरनाको मूल।

जन्मिएर हिमालबाट छङछङ गर्दै झर्छन्
डाँफे मुनाल याक चौरी नाची नाची चर्छन्।

धूपी सल्ला सुसाउँदै भर्छन् मिठो धून
मन लाग्छ उडी उडी हिमाली शिर छुन।

सहेको छ आँधी हुरी अनि घामपानी
सिकाउँछ पाठ सधैँ अटल बन नानी।