लालबहादुर भुजेल
पाउँदी, नाउँदी, किरिञ्चे
खहरे, खाेल्सी बगर
झलझली सम्झन्छु म
थाने फल बयर।
मङ्सीर, पुसकाे बेलामा
घाँसे मैदान भीरमा
पाक्थ्याे बयर राताम्मे
नदी खाेला तीरमा।
बयर निकै लाेकप्रिय
यसकाे पृथक स्वाद छ
परिकार बनाई खाइन्थ्याे
बच्चा बेलाकाे याद छ।
मेराे दिलमा गढेकाे छ
बयरकाे काँडा,
फलजति स्वादिलाे छ
अंकुशे राेप्छ गाढा।
हरियाे खालकाे हाईब्रीड बयर
मङ्सिर – पुषमा आउँछ
रैथाने बयर जसले खायो
उसले चाल पाउँछ।
बजारका जे पनि छन्
बासी बिग्रीएका,
गाउँले ताजा कहाँ पाइन्छ ?
छानी बिग्रिएका।
गाउँ घरका उपजहरू
हामी हेला गर्ने,
महङ्गा बासी चिजबिजमा
हामी भर पर्ने।
आत्मघाती गाेल जस्तै
दुर्भाग्यका कुरा,
समृध्दिकाे डुण्डी हाँकी
कहिले हाेला पूरा!!
