गणेश आत्रेय
मदनपोखरा,पाल्पा
हाम्रो नाति छ हेर;
अल्छी छैन ल हेर।
प्रातः काल सबेर;
उठ्छ ज्ञानी बनेर॥
दिशा-पिसाब सकेर;
मुहार सफा गरेर।
कापी कलम समात्छ;
पुस्तक खोल्छ र पढ्छ॥
सफासुग्घर भएर;
खानापिना गरेर।
पोसाकमा सजेर
स्कूल-गाडी चढेर॥
पाठशाला पुगेर;
शिक्षक सँगी मिलेर।
दिनभरि पाठ पढेर;
फिर्दछ साँझ अबेर॥
हात-गोडा पखाल्छ;
खाजा खान्छ टिमाल्छ।
गृहकार्य सब सकेर;
केहीबेर त पढ्छ॥
आऊ मुमाहजूर;
खेलौँ बुवाहजूर।
भन्दै गर्छ हतार;
हाँस्दै खेल्छ हजार॥
टिभी हेर्न मन गर्छ;
मोबिलमा पनि रम्छ।
खेल्न र खान सकिन्छ;
अनि त नाति नि सुत्छ॥
नाति हाम्रो अजान;
अल्छी हुन्छ नठान।
ज्ञानी गुनी हुनेछ;
चन्द्रलाई छुनेछ॥
