आमाको मन

तुलसी पण्डित

विदेशबाट छोराले आमालाई फोन गर्यो । आमालाई उदेक लाग्यो । वर्ष दिन भयो होला उसले फोन न गरेको । तै पनि छोटो समय भन्छ । उनले अझ सम्झदै गइन । यसको जीवन बनाउनको लागि मेरो त्यागले मेरो आफ्नै जीवन उदाङ्गीयो । केवल सपना मात्र बढ्यो । इच्छाहरू सपनामा सिमित भए । अझै पनि उही उपर मेरो माया छ । अझ ऊ यहाँ आए म उसलाई जीवन भर सकुन्जेल हर कामको लागि सुम्पन्थे ।
“मानौ कि बाबुआमा छोराछोरीको लागि बिना स्वार्थका नोकर हुन् । जसमा कुनै पैसाको मोलतोल हुदैन ।”छोराले भन्दै थियो ।
“आमा आज माता तिर्थ औसी । हजुरको मायाको लागि मैले के राखेको छु फेसबुकमा । अहिले मलाई बोल्न पनि फुर्सद छैन । चाँडै हेर्नू होला ।”
आमाले झट्पट् गरिए भन्नु भयो ।
“आमा सँग बोल्न फुर्सद न पाउनेले फेसबुकमा किन के राख्नु पर्थ्यो ?”
छोराले मुसुक्क हाँस्दै भन्यो ।
“यो त हजुर प्रतिको हाम्रो माया हो । साथै हामी प्रति गरेको हजुरको त्यागको सम्मान हो ।”
आमाले जिल्ल पर्दै फेसबुक खोल्नु भयो जहाँ नातिनातिना हुर्काउन जादा दश वर्ष अघि खिचिएको फोटो थियो ।
आमाको मन खिन्नताले रोयो ।
आमाले त्यही फोटोको तल लेख्नु भयो ।
बाबु यो आमा प्रतिको माया नभइ केवल झारा टराइ हो तर तिम्रो सधैं भलो होस्।