कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल
चरी उदासी बचरा उदास छन्
अनेक झुप्रा टहरा उदास छन्।
उदास लाग्छन् हर गाउँ गाउँ यी
युवा विना खेत गरा उदास छन्।
टिपे कसैले फलफूल सुन्दर
त्यसो हुँदा मूल जरा उदास छन्।
गए उडी , सन्तति जो थिए सँगै
बुबा मुमा आज बरा उदास छन्।
निकै पढिन्थे पहिले किताब ती
परन्तु ऐले कखरा उदास छन्।
न रोजगारी न छ काम दाम नै
तसर्थ श्रद्धेय धरा उदास छन्।
