विके माकजु
भक्तपुर
नखाऊ गाल
न चोर मखन ओ!
बाल गोपाल
मन सम्हाल
झर्ला पर्ला खानामा
बाँध कपाल
हाँसो छर्छौ नि
गोपाल बासीलाई
मुग्ध गर्छौ नि
ज्ञानी बाबाले
खानु हुन्न चोरेर
नन्दलालाले
पानी मुलझैँ
बसाउने मग्मग
रानी फूलझैँ
मधुरा पुत्र
चकचके कन्हैया
बासु सुपुत्र!
बोलीमा गान
लठ्ठ पार्ने हेराई
जादु मुस्कान
बाँसुरी फुक
हर बाल गोपाल
भक्तको दु:ख।
लक्ष्मी रिजाल पहिले गाउँलेहरू नदीसँग रिसाएका थिए । हरेक वर्ष बर्खा लागेपछि नदी उर्लन्थ्यो, खेत…
शोभा कोइराला कस्तो आपत भोग्नु पर्दछ हरे प्राणीहरूले यहाँ पीडा यो यति खप्नुपर्छ किन हो…
इन्दिरा प्रयास डुल्दै आएँ अलि दिन बसूँ हर्ष मान्दै धरामा साथी जाेड्दै हृदयतलका सम्झनाका गरामा…
पुण्यप्रसाद घिमिरे बैत्यश्वर ६, दोलखा हामी खुशी छौँ हामी ज्ञानी छौँ सबैका प्यारा, बाबु नानी…
ललिता ‘दोषी’ तिमी बस्छौ सहरमा म त गाउँमा पाइलैपिच्छे ठेस लाग्छ मेरो पाउमा लहै ठेस…