श्यामप्रसाद श्रेष्ठ
इमाडोल
“मित्रहरु ! यसलाई कसरी आहार बनाउने ?” बाँदरहरुको समुहमा एक नाइके बाँदरले हातमा लिएको जटा नरिवल हेरेर थुक घुटुक्क निल्दै भन्यो।
अर्को एक बाँदरले चिन्तित हुँदै भन्यो, “ हो मित्र ! यति मीठो फल पाएर पनि खान सक्दैनौ, त्यसैले त नेपालमा हामीलाई व्यङ्ग्य गरेर भन्छन, “बाँदरको हातमा नरिवल” भनेर।
अर्को एउटा बाँदर बुर्लुक्क उफ्रीदै क्रोधित हुँदै भन्यो, “हाम्रो हातमा परेको नरिवललाई हामीले नास त गरेका छैनौँ नि, तर विश्वकै उत्कृष्ठ भनेको गणतन्त्रात्मक लोकतन्त्र ब्यबस्था अहिले नेपालमा नेताको हातमा जान्नेलाई श्रीखण्ड नजान्नेलाई खुर्पाको बिँड भने झैं भएको छ । हामी त पशु तर नेपालको नेतालाई के भन्ने ? महापशु !”
इन्दु उपाध्याय विश्वनाथ, असम रातको पौने बाह्र बजेको थियो। घरभरि गहिरो सन्नाटा थियो। सबैजना निद्रामा…
राजेन्द्र परदेसी हजुरबुबा छतमा बसेर पत्रिका पढिरहनुभएको थियो। त्यही बेला नाति आनन्द उहाँको नजिक आएर…
शरद गौतम हे नानी गरिमा निमोठियौ तिमी बाल्यकालमा जसै इच्छा आकाँक्षा तिम्रा कति थिए उजाडभएनि…