लालबहादुर भुजेल
पहिलै पहिलै हिन्दू धर्म
संस्कृतिकाे पढाई,
गुरूकुलमा हुने गर्थ्याे
लेखाई र सिकाई !
स्कुल भन्नु त्याे बेलामा
गुरूकुल थियाे,
गुरु अनि गुरूआमा
भन्नु पर्ने थियाे !
जाे ब्यक्तिले अज्ञानीलाई
ज्ञानी बनाई दिन्छ,
अन्धकारलाई हटाएर
प्रकाश छरिदिन्छ !
“गु” भनेकाे “अन्धकार”
“रू” भनेकाे प्रकाश,
अज्ञानीपन नाश गर्ने
गुरूजीकाे आभाश !
गुरूहरू विद्वान हुन्थे
शिष्यहरू भक्त,
गुरूसामु प्रतिप्रश्र्न
गर्दैनथे ब्यक्त !
ब्रम्हा, बिष्णु, महेश्वर
गुरूलाई मान्थे,
चरित्रवान, याेग्य गुरु
त्यस्तै बन्ने ठान्थे !
फूलकाे माला दिएर
गुरूकाे गरिन्थ्याे सम्मान,
नैतिकबान गुरूसँग
टिका थापेर सम्मान !
बेदब्यासलाई मानिन्छ नि
सबैभन्दा ठूला गुरु,
उनकाे जन्म दिनबाट
गुरूपूर्णिमा शुरू !
जन्मदैमा काेही पनि
हुँदैन नि ज्ञानी,
आमा – बाउकाे संगतले
बच्चा बन्छ ध्यानी !
त्यसैले त माता-पिता
हाम्राे पहिलाे गुरु,
पितृ सम्मान नगर्नेले
रून्छ धुरू धुरू !
अन्जु शर्मा रातोपुल मूर्तिका आँखाबाट आँसु खसे। उसले ढोकाबाट अवलोकन गर्दै गरेका मूर्तिकारलाई नमन गर्दै…
आत्मराम न्यौपाने जल्ले बाँड्नुभयो प्रकाशित दियो सद्ज्ञानको चेतको जल्ले मेट्नुभयो घनान्ध मनको अज्ञान सङ्केतको जल्ले…
सम्पूर्ण गुरुहरूमा हार्दिक नमनका साथै शुभकामना। अम्बिका धिताल विद्यालय श्रद्धाले सजिएको थियो। कसैले फूलको गुच्छा…