विष्णु भण्डारी आचार्य
बेलबारी माेरङ
हाम्रो घर अगाडि,
आँपको सानो रुख छ ,
त्यै रुखमा एउटी चरी
गुँड बनाई बसिछे,
गुलेलीले नहान्देउ है,
सिकारी दाइ।
गुलेलीले हान्यो भने,
लाग्छ बचेरालाई।
बचेरालाई लाग्यो भने,
चरीको दिल दुख्छ।
कठैबरा ! बिचरा!
उसको मन रुन्छ।
उसको दुःखी विलौनाले,
मेरो मुटु छुन्छ।
विपद्का कारण अभिभावक गुमाएका, परिवारबाट बिछोडिएका तथा असुरक्षित अवस्थामा पुगेका बालबालिकाको संरक्षणलाई राज्यको संस्थागत जिम्मेवारीका…
कृष्णशरण उपाध्याय पौडेल हामी जन्मनु पूर्व छल्छल थिए, सारा नदी का जल हाम्रो मृत्यु पछाडि…