विष्णु भण्डारी आचार्य
बेलबारी माेरङ
हाम्रो घर अगाडि,
आँपको सानो रुख छ ,
त्यै रुखमा एउटी चरी
गुँड बनाई बसिछे,
गुलेलीले नहान्देउ है,
सिकारी दाइ।
गुलेलीले हान्यो भने,
लाग्छ बचेरालाई।
बचेरालाई लाग्यो भने,
चरीको दिल दुख्छ।
कठैबरा ! बिचरा!
उसको मन रुन्छ।
उसको दुःखी विलौनाले,
मेरो मुटु छुन्छ।
घनश्याम रेग्मी भोक शोक रोगका गरी निदान राम्ररी बालबालिका खुसी बनाउँदै सधैँभरि शैलझैँ खडा भई…
धनराज सिलवाल पढ्ने गर विद्यार्थी नानी हो शिक्षा हाम्रो जीवनको साथीहो रवि झलल, लेखेर पढ्ने…
युगल बसेल सन्धिखर्क, तुम्कोट वनघुमुवा जन्तु हुँ म, नाम मेरो बाँदर छैन बस्ने घर ठेगाना,…
काठमाडौँ । बूढानीलकण्ठ स्कुलमा सामाजिक यथार्थवादी तथा प्रयोगधर्मी नाटक ‘फलामे गेट’ मञ्चन गरिएको छ ।…
रञ्जुश्री पराजुली चिन जान दाजै म नेपाली छोरी आफ्नो कामगर्छु सीप जोरीजोरी समयमा पुस्तक खोली…
पुण्यप्रसाद घिमिरे बैत्यश्वर- ६,दाेलखा २०८३/४/२२ दुधका तुर्काे, तेलकाे थाेपाे, सुर्तीकाे खिली, केराकाे काेसाे। काँचै काेक्याउँछ,…