लक्ष्मी रिजाल, सिरहा, साउन १२ गते । कथा अब केवल सुन्ने चिज रहेन, त्यो भोगिने अनुभूति बन्यो । शब्द अब काल्पनिक मनोरञ्जन होइन, सामाजिक चिरफारको धारिलो चक्कु बन्यो । आज सिरहाको गोलबजार–४ स्थित श्री बुढानिलकण्ठ आवासीय माध्यमिक विद्यालयको आँगनमा एउटा अनौठो दृश्य देखा पर्यो, जहाँ कथा केवल किताबभित्र बन्द थिएन, त्यो खुला संवेदनाको स्पन्दन बनिसकेको थियो । लेखक नन्दलाल आचार्यको कथासङ्ग्रह ‘शल्यक्रिया’ विमोचित भयो, तर त्यो केवल आवरण फुकालेर गरिएको औपचारिकता थिएन । पाँच जना किशोरीहरू- पासाङमाया तामाङ, लक्ष्मी यादव, रानी महतो, रोशनी ठाकुर र पुनिता साह, ‘पञ्चकन्या’को प्रतीक बनेर प्रस्तुत भए । उनीहरू कथा विमोचन गर्दा, कुन्ती, मन्दोदरी, द्रौपदी, तारा र अहल्याको सांस्कृतिक मिथकसँगै नयाँ पुस्ताको चेतनाको संगम देखिए । विद्यालयका प्रधानाध्यापक तथा कार्यक्रमका सभापति रामवरण यादवले उद्घोष गरे- “अब पाठशालामा केवल पाठ्यपुस्तक होइन, सामाजिक यथार्थ पनि पढिन्छ ।” उनको यो कथन केवल उद्घोष थिएन, त्यो आजको समारोहको सन्देश थियो । कथा अब शाब्दिक व्यायाम होइन, सामाजिक पाठ हो । ‘शल्यक्रिया’ कथासङ्ग्रह २२३ पृष्ठ लामो छ । यसमा २० वटा सशक्त कथा समावेश छन्, जुन मधेस–तराईको वर्गीय विभेद, मौनता, संरचनात्मक हिंसा र चेतनाको विद्रोहसँग जोडिएका छन् । प्रकाशक शब्दाङ्कुर मासिक हो, मूल्य ३५० रुपैयाँ राखिएको छ । कृतिका चारवटा भूमिका लेख- खेमराज पोखरेल, पुण्य कार्की, जयराम अधिकारी र धीरकुमार श्रेष्ठको लेखनीमा कथाहरूको गहिराइ थपिएको छ । कार्यक्रममा कक्षा ८, ९ र १० का करिब ९० जना विद्यार्थीहरूको उपस्थिति केवल सहभागिता थिएन, त्यो साहित्यप्रतिको उत्साह र आत्मीयताको उद्घोष थियो । रितिका साहको लयात्मक उद्घोषणले कार्यक्रमको भावनात्मक लय बुनेको थियो । विद्यार्थीहरूले ‘शल्यक्रिया’ पढेर होइन, भोगेर बोले । उनीहरूको मन्तव्यमा पीडाको अनुभूति मात्र थिएन, परिवर्तनको आवाज पनि थियो । सहभागी अञ्जली यादवले भनिन्, “आज हामीले किताबसँग हात मिलायौँ, त्यो हाम्रो आवाजमा बाँच्न थाल्यो ।” वक्ताहरूले जोड दिए- यी कथा केवल घटनाको वर्णन होइनन्, यी प्रतिरोधका स्वर हुन् । पीडाको भित्री तहबाट निस्केका चेतनाका झिल्का हुन् । अब साहित्य विद्यालयको भित्तामा टाँसिने पोस्टर होइन, त्यो मूल मञ्चमा गुञ्जिने स्वर हो । ‘शल्यक्रिया’ को विमोचनले देखायो- शिक्षकको सिर्जनामा विद्यार्थीको विश्वास जोडिन सक्ने हो भने, साहित्य शिक्षाको आत्मा बन्न सक्छ । यो लोकार्पण एक औपचारिकता थिएन, यो भविष्यको सम्भावनाको उद्घाटन थियो । अब पुस्तकहरू पढिँदैनन् मात्र, बाँचिन्छन् पनि । कथा अब जीवनमा बोलिन्छन् । शल्यक्रिया विमोचित मात्रै भएन, पाठशालामा चेतना पनि उघ्रियो।
चेतनाथ दाहाल ज्ञानी भइ राम्रोसँग पढ बाबू नानी राम्रो लक्ष लिई अधि बढ बाबू नानी…
फेसबुक कवि बैत्यश्वर-६,दाेलखा कुरा बुझ बाबु नानी, बाबा भन्नुहुन्छ, ओैलाभाँच्दै आमा पनि, कामै गन्नुहुन्छ। चाँडै…
Group A Pts मेक्सिको 3 दक्षिण कोरिया 3 चेक रिपब्लिक 1 दक्षिण अफ्रिका 1 Group…
लालबहादुर भुजेल लमजुङ हली दाइले हिलाे साउँदा टण्टलापुर घाम, झमझम पानी पर्ने असार मासकाे याम।…
युगल बसेल सन्धिखर्क तुम्कोट टुकुर टुकुर टुकुर टुकुर मेरो आँगनैमा हिँड्छन् बाबु मिठो हाँसो सँगाली…
View Comments
I don't think the title of your article matches the content lol. Just kidding, mainly because I had some doubts after reading the article.