“प्रभात”

गणेश आत्रेय
मदनपोखरा,पाल्पा

झुल्के ती रवि लौ प्रभातमा;
झल्के ती हिमशैल साथमा।
झर्दैछन् छहरा पहाडमा;
बग्दैछन् नद खोँचखाँचमा॥

गानामा अति मस्त छन् चरा;
नाच्दैछन् रसिला मनोहरा।
फक्रे ती सब मञ्जरीहरू;
हाँसे ती वन पालुवाहरू॥

बास्नाको रमिता छ बागमा;
मौरी छन् भ्रमरा छ साथमा।
हाँस्दै ती चपला उठी सजे;
द्यौताका मठ शङ्ख ती बजे॥

धर्तीका सब जीव-जङ्गम;
खोला ताल नदी र सङ्गम।
पाखा लेक गरा अधित्यका;
हाँस्दैछन् सब ती उपत्यका॥

नारी वा नर कर्ममा जुटे;
अल्छी ती शुभकार्यमा छुटे।
गर्नै पर्छ विचार मर्मले;
जुट्नै पर्छ विवेक धर्मले॥

मीठो सौर्य छर्यो बिहानले;
कालो रात हट्यो प्रकाशले।
मस्तीमा सब जीव-जन्तु छन्;
ठानी धन्य प्रभात मख्ख छन्॥