रमेशचन्द्र घिमिर
भोर्लेटार, लमजुङ
चारपाटे कागजमा पुच्छर गाँसेर
त्यही कागजमा रङ्गीचङ्गी फुर्का टाँसेर
मैले चङ्गा उडाएँ धोको फेेरेर
मेरो भाइ रमायो चङ्गा हेरेर
सिन्का ताछी बाँसको कुप्रो बनाई
धनु जस्तै बङ्ग्याई सिप खन्याई
बिच पारी त्यसैमा धागो जेलेर
मैले चङ्गा उडाएँ धोको फेेरेर
`भोलिपर्सि ठूलो भई गाडी गुडाउँछु
चङ्गा हैन पछि म जहाज उडाउँछु´
यसो भन्दै लट्टाईमा धागो बेरेर
मैले चङ्गा उडाएँ धोको फेेरेर।
दुर्गा पौडेल तिनपा ३ शंकरनगर आहा ! क्या सुन्दर छ मेराे देश। उच्च हिमाली श्रृंखला,…
मचिन्द्र खत्री आऊ रमाऊँ अब भो प्रभात छन् कर्म गर्ने जनहीत हात। जो कर्म गर्लान्…
डा छायादत्त न्यौपाने (साँझपखकाे समय, बत्ती बलेको छ । पढाइ विषयमा साथीकाे तर्कले तानेर सचिनलाई…