राजेन्द्र श्रेष्ठ
विद्यालयको घण्टी बज्यो बिहान,
पठनपाठन सुरु भो नौ ज्ञान।
कापी–कलम साथ लिई,
सपना बोकी हिँड्छौँ हामी।
शिक्षकका शब्द सुनिन्छ मीठा,
जीवन बनाउने ती हुन् दीप्ता।
अक्षर–अक्षर सिक्दै जान्छौँ,
सपना साकार बनाउँदै जान्छौँ।
कहिले रमाइलो, कहिले गारो,
पढाइको बाटो कहिले सिधा, कहिले फारो।
तर हौँ हामी अटल र दृढ,
हिम्मतले पार गर्छौँ हर मोड।
खेलमैदानमा दौडिन्छौँ हामी,
पढाइ र खेलमा सँगसँगै सामी।
नैतिकता, अनुशासन हाम्रो गहना,
सपना बनाउँछौं उज्यालो गगनमा।
विद्यार्थी जीवन हो साँचो रत्न,
यसैबाट बन्छ भविष्यको पथ।
आजको मिहिनेत, भोलिको शान,
विद्यार्थी जीवन हो स्वर्णिम बिहान।
मोहन प्र घिमिरे शान्तिनगर, शिद्धिचरण मार्ग, वानेश्वर आयौ शरद् घरैमा आनन्दको छ बेला मीठो समीर…
उषा बस्ताकोटी खनाल जूनमामा आफ्नै घर फर्की आउँछन् तारा पनि आफ्नै घर झल्मलाउँछन् दशैँ आयो…
बालबालिकाविरुद्ध हिंसा अन्त्यसम्बन्धी राष्ट्रिय कार्यशालामा मन्त्री सिता बादीको सहभागिता, “बालबालिकाको सुरक्षा र सम्मानमा कुनै सम्झौता…
बलराम दंगाल रत्ननगर, चितवन हाल–अष्ट्रेलिया साँझ पर्न लागेको थियो। असफलताले थाकेको युवक पीपलको रूखमुनि बसेका…
आत्माराम न्यौपाने तिम्रा साना कर-कलमले लेख्छ नौलो भविष्य तिम्रा साना मृदु नयनले देख्छ सम्पूर्ण विश्व…
View Comments
Your point of view caught my eye and was very interesting. Thanks. I have a question for you. https://accounts.binance.info/fr-AF/register-person?ref=JHQQKNKN