अजित आचार्य
साना साना हातले, कलम समाउने
पढ्न लेख्न पाउँदा, मनै रमाउने।
स्कुलका साथीभाइ, हाँसी खेलेको
रङगीचङ्गी पानामा, चित्र बनेको।
मेरो साथी कलम, जतन गर्छु म
लेख्छ मेरो कापीमा, दङ्ग पर्छु म।
कहिलेकाहीँ लेखिदिन्न, दिक्क पर्छु म
झटपट पसल गएर, अर्को किन्छु म।
ज्ञानी मान्छे बनेर, पढ्छु लेख्छु म
किताब कापी कलम, साथी देख्छु म।
श्रोतः नेपाली बालसाहित्य
